وقتی که کوه­ها

آوار می­شوند

نام تو را نمی­دانم

                        ورنه

با آهوان دامنه می­گویم

تا حرز رستگاری­شان باشی

نام تو را

حتا به کوه می­گویم

تا کوه پر درآرد

                        و

                        پرنده شود

£

نام تو را نمی­دانم

تنها نه من که هیچ

                        هیچ کسی

نام تو را نمی­داند

غیر از من مثالی من

که گاه گاه

با مرکب شهابش

آفاق خواب­های مرا

                        می­پیماید

افسوس

            من چرا

به خواب خویش نمی­آیم؟

تا کوه پر درآرد و پرنده شود

و پر زنان،

            عروج کند

 تا اوج

£

نام تو را نمی­دانم

                        اما می­دانم

که نامت از کلام رهایی مشتق است

و ریشه­اش

به معنی وسیع شکفتن

در سال­های گل

                        بر می­گردد

و با کلید آبی زیبایی

تفسیر می­شود

نام تو را نمی­دانم

                        آری

                                    اما

                                                می­دانم

گل ها اگر که نام تو را می­دانستند

نسل بهار از این­سان

رو سوی انقراض

                        نمی­رفت