دهان کدام لبخند خواهی شد

تو که چشم تمام گریه­ها بوده­ای

هفده بارآمده­ام و نومید

                                    برگشته­ام

حالا چگونه به هجدهمی

                                    دل ببندم؟

سیاه بپوشی یا نپوشی

مصیبت در دست­های تو

                                    سنگ می­شود و می­ماند و

سرنوشت همان قدر سنگین است که

                                                باز هم

آسمان­ها شانه خالی کنند و

همه چیز برای تو بماند

                                    مادر!