شجره نامه­ات

            را

            برگ به برگ

                        خوانده­ام

تا

 تو

   از هیچ خاربوته­یی

                        در این بیابان

                                    اصیل­تر

                                                نبوده باشی

چرا فکر می­کنی

            ابر

            پیش از باران

ساعت را

            باید از چتر تو

                        بپرسد؟

و ریشه

پیش از مکیدن خاک

            ازتیشه­ی تو،

                        اجازه بگیرد؟

باغ را

            که پشت قباله­ی تو

                                    نینداخته اند

مزد دارکوب­ها را

            که از حساب تو

 نمی­پردازند

پس

پیش از آن که ساعت قناری

                        روی عقربه­ی صفر

                                    از کار بیفتد

دستت را

            از گلوی گل

                        بردار